خواب و اثرات آن بر تنظیم وزن بدن

انسان در حال خواب، در هر ساعت 80 کالری مصرف می کند ولی در هنگام نشستن و استراحت، در هر ساعت حدود 90 کالری مصرف می کند. در نتیجه بین مصرف نیرو در حال خوابیدن و نشستن چندان تفاوتی وجود ندارد. خواب کمتر از 5 ساعت در شبانه روز سبب افزایش وزن می شود. در حالی که 7 تا  8 ساعت خواب با کاهش وزن ارتباط دارد. در کودکان، خواب بیشتر از 11 ساعت شبانه با کاهش توده چربی بدن نسبت به کودکانی که کمتر از 10 ساعت می خوابند ارتباط دارد. در نوجوانان، هر ساعت افزایش خواب سبب کاهش نسبت شانس چاقی به میزان 80 درصد می شود.

 

کاهش زمان خواب تلاش فرد را برای کاهش وزن با روش های مختلفی خنثی می کند:

  • خواب کم. کاهش زمان خواب باعث افزایش غلظت هورمون گرلین در ساعات اولیه صبح می شود. این هورمون در معده تولید شده و سبب کاهش انرژی مصرفی بدن و افزایش احساس گرسنگی در صبح و در نتیجه افزایش دریافت غذا می شود.
  • ریزه خواری. کاهش مدت خواب سبب افزایش میل به خوردن میان وعده های پرکالری و غذاهای ناسالم مانند غذاهای پرچرب و کربوهیدارت های تصفیه شده در هنگام صبح و در طول روز می شود.
  • کاهش دمای بدن. کاهش مدت خواب سبب کاهش دمای بدن تا میزان 5 درجه سانتی گراد شده که این امر خود سبب کاهش انرژی مصرفی بدن می شود و در نتیجه سبب افزایش وزن بدن در طولانی مدت می گردد.

 

رژیم غذایی پر پروتئین سبب افزایش خواب می شود. تریپتوفان موجود در پروتئین پیش ساز سروتونین و ملاتونین می باشد که هر دو این دو هورمون سبب ایجاد خواب می شوند.

 

افزایش استرس

کاهش خواب سبب افزایش هورمون های استرس و افزایش ترشح شبانه هورمون های نوراپی نفرین و کورتیزول می شود.

بنابراین خواب کافی در کنار فعالیت بدنی در هنگام کاهش وزن، سبب کاهش بیشتر چربی بدن در مقایسه با افرادی می شود که تنها از فعالیت بدنی برای کاهش وزن استفاده می کنند ولی به اندازه کافی نمی خوابند. زیرا این حالت نشستن و خواب کافی تفاوت مهمی در مصرف کالری وجود ندارد. در حالی که فرد چاق اگر بیکار بنشیند وقت خود را با خوردن می گذراند و چه بسا بهتر باشد که چاق ها وقت بیکاری خود را در خواب بگذرانند.