واریس در کمین وریدها

بیماری واریس نوعی بیماری وریدی است که برای شناخت آن لازم است چگونگی عملکرد وریدها را بدانیم، قلب خون را به ریه ها پمپ می کند تا اکسیژن بگیرد. سپس خون به قلب باز می گردد تا به درون شریان ها پمپ شود و اکسیژن را به همه بدن برساند. قلب، خون را با نیروی زیادی به درون شریان ها (سرخرگ ها) می فرستند. وقتی خون از بخش های مختلف بدن به سوی قلب باز می گردد از درون وریدها (سیاهرگ ها) عبور می کند. وریدها برخلاف شریان ها فاقد نیروی زیادی برای حرکت دادن خون می باشند. ولی در عوض دریچه هایی دارند که فقط به سمت قلب باز می شوند و از این طریق از برگشت خون به عقب جلوگیری می کنند. وریدها برای راندن خون در جهت مناسب به انقباض عضلانی متکی هستند.

واریس زمانی ایجاد می شود که وریدها نتوانند خون را به طور مؤثر به سمت قلب باز گردانند. تجمع خون در وریدها موجب اتساع آن ها شده و این مسئله از توانایی دریچه ها برای بسته شدن کامل و جلوگیری از جریان رو به عقب خون ممانعت می کند. و در نهایت وریدها به طور دائمی گشاد می شوند. و ظاهری برجسته و آبی رنگ پیدا می کنند.

توصیه متخصصان تغذیه در مورد بیماری واریس، کاهش وزن و مصرف فیبر کافی است و رعایت این دو نکته به کاهش فشار در وریدها کمک می کند. همچنین دریافت کافی برخی از مواد مغذی برای حفظ و بهبود دیواره وریدها ضروری است.

میوه ها و سبزیجاتی مانند گیلاس، شاه توت، انگور، و مرکبات حاوی ترکیباتی موسوم به فلاونوئیدها هستند که در حفاظت از مویرگها نقش مهمی را بر عهده دارند بنابراین در پیشگیری و بهبود واریس مؤثرند.

برای پیشگیری از واریس مصرف غذاهای پر فیبر را باید افزایش داد و عدم مصرف فیبر کافی موجب بروز یبوست می شود و این افزایش فشار به مرور زمان باعث تضعیف جدار وریدها می گردد. میوه ها، سبزیجات، حبوبات، و غلات کامل منابع غنی از فیبر هستند.

یکی از اقدامات مفید در جهت پیشگیری و بهبود وریدهای واریسی، پیشگیری از اضافه وزن است. اضافه وزن و چاقی موجب افزایش فشار در پاها و بازگشت خون به قلب را با مشکل روبه رو می سازد. همچنین مصرف نمک را نیز باید کاهش داد. مصرف بیش از حد نمک موجب احتباس مایعات و ایجاد ادم در ساق پا می شود و این مسئله فشار زیادی را به وریدها وارد می سازد.

متخصصان معتقدند که برای پیشگیری از این بیماری و درمان آن باید دیواره وریدها را تقویت نمود زیرا این امر موجب عملکرد بهتر وریدها می شود. کلاژن و الاستین ترکیباتی هستند که برای ترمیم و حفظ قدرت و انعطاف پذیری وریدها بکار می روند.

بدن برای ساخت این دو ترکیب حیاتی به ویتامین C نیاز دارد. مرکبات، فلفل دلمه ای، جعفری، گوجه فرنگی، کلم ها و کیوی  منابع خوب ویتامین C به شمار می روند. یکی از عوارض احتمالی وریدهای واریسی ایجاد لخته خون است. تحقیقات نشان می دهد که برای پیشگیری از این عارضه، دریافت ویتامین E بسیار مفید و مؤثر می باشد. زیرا این ویتامین مانع از چسبیدن پلاک ها به یکدیگر و به جدار عروق خونی می شود. ویتامین E در روغن های گیاهی، جوانه گندم، مغز دانه ها و دانه های روغنی به وفور یافت می شود.

مس یکی از عناصر معدنی مورد نیاز بدن است که برای پیوند یافتن کلاژن و الاستین در بدن به کار می رود. پژوهش ها نشان می دهند که حیوانات دچار کمبود مس دارای شریان ها، وریدها و مویرگ های ضعیفی هستند و به همین دلیل برای پیشگیری و بهبود واریس می بایست از مقادیر کافی منابع غنی از مس استفاده نمود. به گفته متخصصان، مس برای ساخت و ترمیم سلولهای پوشاننده جدار درونی عروق (اپی تلیال) ضروری است و در محافظت از رگ ها در برابر آسیب های مختلف کمک می کند. غلات کامل، دانه های روغنی، غذاهای دریایی و گوشت قرمز حاوی مقادیر مناسبی عنصر مس می باشند.

برخی از ترکیبات از جمله مقادیر زیاد هموسیستئین موجب آسیب سلولهای اپی تلیال می شوند. این آسیب با بروز بیماری های قلبی و همچنین افزایش خطر ایجاد لخته خون در وریدها همراه است. جالب است بدانید که اسید فولیک، ویتامین B6 , B12 به تخریب هموسیستئین و پاکسازی آن در خون کمک می کنند. بنابراین توصیه می شود که برای پیشگیری از لخته شدن خون یکی از عوارض بیماری واریس می باشد. به میزان کافی از این سه ویتامین استفاده شود. اسید فولیک در غلات کامل، لوبیا، اسفناج، گل کلم و سایر سبزیجات برگ سبز به فراوانی یافت می شود. موز، گوشت قرمز، مرغ، ماء الشعیر، تخم مرغ، برنج، سویا و مغز دانه ها منابع غذایی ویتامین B6 به شمار می روند و ویتامین B12 در ماهی، میگو و سایر منابع حیوانی وجود دارد.