خواص هسته زردآلو

هسته زردآلو از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک و برگ و گل آن سرد و خشک است.

میوه و هسته شیرین زردآلو به علت دارا بودن ویتامین C برای تقویت بدن، رفع اختلال در رشد کودکان و جلوگیری از خونریزی لثه مؤثر است. زردآلو به علت داشتن مقدار فراوان آهن، می تواند ماده غذایی بسیار خوب برای افرادی باشد که دارای فقر آهن هستند. مصرف زیاد این میوه تولید هموگلوبین خون را افزایش می دهد و استفاده از آن به خصوص برای خانم هایی که یک دوره سنگین قاعدگی را پشت سر گذاشته اند، توصیه می شود.

  • هسته زردآلو تقویت کننده قوای جنسی است.
  • اگر چند قطره از روغن هسته را در گوش بچکانید، صداهای گوش را از بین برده و سنگینی گوش را درمان می کند.
  • روغن هسته برای نرم کردن پوست مفید است.
  • روغن هسته اگر تلخ باشد، کرم معده و روده را از بین می برد.
  • روغن تلخ هسته ورم مقعد را از بین برده و سنگ مثانه را خرد می کند.
  • هسته زردآلو مواد سمی بنام اسیدسیانیدریک و اسید پروسیک دارد لذا خوردن هسته تلخ زردآلو خطرناک است.
  • هسته زردآلو حاوی مغزی بادام مانند است و توسط پوسته ای سخت احاطه شده که مغز آن حاوی ماده ای به نام لتریل می باشد که آمیگدالین یا ویتامین B17 نیز نامیده می شود. این ماده (لتریل) تمایل زیادی به از بین بردن سلولهای سرطانی دارد، در حالیکه در همان لحظه سلولهای سالم را به حال خود رها می کند و نزدیک آنها نمی شود.

لتریل، به نظر ماده مؤثری می آید، چرا که از چهار ملکول مجزا ساخته شده است. 2 عدد گلوکز، یک عدد سیانیه و یک عدد بنزآلدهید.

سیانید و بنزآلدهید هر دو سمی هستند ولی بخاطر اینکه به صورت غیر زیستی با یکدیگر هم نسبت شده اند هیچ خطری برای سلولهای بدن نخواهد داشت.

زمانی که لتریل با سلولهای سرطانی مواجه می شود همه چیز متفاوت خواهد بود. از آنجایکه سلولهای سرطانی شامل آنزیمی بنام بتاگلوکوزیداز هستند که اجزا مولکولهای لتریل را از هم جدا می کند، عناصر غیر سمی لتریل در مواجه با بتاگلوکوزیداز تبدیل به سیانید و بنزآلدهید می شود که این مواد شیمیایی سمی یک راست به سمت از بین بردن سلولهای سرطانی می روند و هیچ تأثیری بر سلولهای سالم بدن نخواهند داشت.

توجه:

مصرف بیش از اندازه هسته زردآلو می تواند منجر به مسمومیت و حتی بعضی اوقات مرگ شود پس در مصرف هسته زردآلو زیاده روی نکنید.