همه چیز درباره شلیل

شلیل نوعی میوه از خانواده هلو است گونه ای از هلو با ژن مغلوب است که میوه های بدون کرک تولید می کند و به همین علت هلوی بدون کرک نیز نامیده می شود و طعمی مطبوع و شیرین تر از هلو دارد.

شلیل میوه بومی آسیا است. اعتقاد بر این است که یکی از قدیمی ترین میوه ها بوده و ظاهراً 2000 سال قبل در چین رشد می نمود و از طریق جاده ابریشم به ایران، یونان و رم باستان راه پیدا کرده و بهترین نوع آن در ایران کشت می شود.

خواص شلیل

شلیل سرشار از ویتامین های A,C می باشد و بهترین میوه برای افراد گرمازده است. شلیل میوه ای بسیار ترد با هسته ای کم عمر محسوب می شود و مثل تمام میوه ها خواص ادرارآور و ملین دارد. گوشت شلیل دارای سلولزهای نرم است و کاملاً هضم می شود. شلیل میوه ای نسبتاً کم ترشی است. مواد قندی و نشاسته ای آن به آسانی هضم می شود و معده به راحتی هضم آن را تحمل می کند.

ویتامین C موجود در شلیل اثرات مفید در سلامت پوست، دندان و استخوان دارد این میوه منبع بسیار غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن با خاصیت آنتی اکسیدان بسیار نیرومندی که دارد با ارتقای سطح ایمنی بدن از بروز بسیاری از بیماری ها جلوگیری می کند. فیبر دیگر ترکیب قابل توجه در این میوه است که سبب کاهش سرعت جذب برخی مواد مغذی بویژه قندها می شود و در عین حال میزان حساسیت به انسولین را نیز افزایش می دهد. مصرف شلیل می تواند در کنترل قند خون مؤثر باشد.

خوردن شلیل می تواند خطر ابتلا به بیماری های حاد مانند بیماری های قلبی و عروقی، بیماری های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و حتی سرطان را بطور چشمگیری کاهش می دهد این میوه دارای ترکیبات فیتوکمیکال مانند لیکوپن و لوتئین بوده و رنگ زرد و قرمز شلیل ها ناشی از وجود لوتئین در آنها است.

هر دانه شلیل متوسط تقریباً 50 کالری انرژی دارد و چون فیبر بالا داشته و چربی ندارد میوه بسیار خوبی برای کاهش وزن و رژیم های لاغری است. البته کسانی که می خواهند وزن اضافه کنند بهتر است کمتر شلیل بخورند و میوه های پرکالری تر را میل کنند.

خواص برگ شلیل
  • برگهای شلیل قابض و تسکین دهنده هستند.
  • در کاهش تب تأثیر به سزایی دارند.
  • مصرف برگ به افرادی که مبتلا به التهاب معده، سیاه سرفه و برونشیت هستند توصیه می شود.
  • تهوع صبحگاهی را در خانم های باردار کاهش داده و درمان می کند. باید مراقب باشید از برگ شلیل به مقدار لازم مصرف کنید چرا که مصرف بیش از اندازه آن به خاطر ایجاد ادرار زیاد می تواند موجب خشکی و کم آبی بدن شود.
  • پودر برگ های خشک شده شلیل مرهم مناسبی برای زخم ها خواهد بود.
نگهداری شلیل

شلیل باید در جامیوه ای یخچال به مدت زمان حداکثر یک هفته در یک کیسه پلاستیکی نگهداری شود. برای افزایش مدت زمان نگهداری شلیل می توانید آن را فریز کنید و یا به صورت کمپوت در آورید.

هشدار مهم

هسته شلیل را نباید بخورید، زیرا دارای ماده ای بنام آمیگدالین است که در بدن تبدیل به سیانید می شود. سیانید یک سم قوی است که هنگامی که خورده می شود یا وارد بدن می شود می تواند موجب بیماری های شدید و خطرناکی و یا حتی مرگ شود پس هسته شلیل را نخورید.