اصول تغذیه مناسب در محل کار

افراد شاغل که بخش قابل توجهی از جمعیت فعال جامعه را تشکیل می دهند، یک سوم روز و یا حتی نصف روز خود را در محیط کار خود می گذرانند و به طور معمول یک وعده غذایی و یک میان وعده خود را در محیط کار مصرف می کنند. کارکنان برای حفظ سلامت خود به تغذیه مناسب نیاز دارند. اضافه وزن و چاقی از نتایج زندگی ساکن و نشستن پشت میز در محیط های کار است. تغذیه در محیط های کار باید متناسب با میزان تحرک فرد باشد و در ضمن از تعادل و تنوع کافی برخوردار باشد.

نقش تغذیه مناسب در سلامت عمومی و افزایش بازده کاری به اثبات رسیده است. مصرف قندهای ساده مثل قند و شکر، نان های سفید و برنج سفید در محیط کار اگر چه در کوتاه مدت به بالا رفتن قند خون کمک می کند، ولی با تحریک ترشح انسولین، ورود گلوکز به سلول را تسریع کرده و در نهایت کاهش قند خون و عواض ناشی از آن مانند خستگی، خواب آلودگی و کاهش بازده کاری را به دنبال دارد. از طرف دیگر، تغذیه نامناسب در محیط کار می تواند منجر به ایجاد فشار روانی شود و فشار روانی همراه با تغذیه نامناسب و بی تحرکی زمینه را برای ابتلا به بیماری های مزمن فراهم می کند.

سطح هورمون های مولد فشار روانی مانند کورتیزول با مصرف غذاهای چرب و هورمون آدرنالین در اثر مصرف زیاد قند و شکر و کافئین (که در قهوه و نوشابه های گازدار کولا وجود دارد) در خون بالا می رود. مصرف مداوم کربوهیدرات ها و غلات همچون انواع کیک، کلوچه، بیسکوئیت با توجه به کالری بالایی که دارند می تواند سبب اضافه وزن و چاقی، به ویژه در افرادی که فعالیت بدنی کمی در محل کار دارند شود.

با تغییرات کمی از جمله کاهش قند و کافئین (موجود در نوشابه ها) مصرفی و استفاده از سبزی ها و صیفی جات و میوه در میان وعده ها و رعایت اصل تنوع در برنامه غذایی روزانه می توان به حفظ تعادل قند خون و افزایش دریافت مواد مغذی کمک کرد که نتیجه آن علاوه بر حفظ سلامت و کاهش عوامل خطر بیماری های مزمن، افزایش کارایی و یا بازده کاری کارکنان در محیط های کاری است.