بیماری ام اس و بارداری

تعداد بیماری هایی که سیستم ایمنی را درگیر می نمایند، می توانند خانمها را در دوران بارداری تحت تأثیر قرار دهند مثل بیماری آرتریت روماتوئید، لوپوس، میاستنی و همچنین ام اس. اغلب این بیماری ها در دوران بارداری به حالت خاموش و یا در مرحله فروکش می باشند ولی از آنجا که بارداری به دلایل مختلف سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار می دهد. پیشگیری این بیماری ها در این مرحله اساسی و لازم است.

خوشبختانه در طی بارداری سیستم ایمنی بدن موادی تولید می کند که اثر حفاظتی روی سلولهای عصبی دارد و به طور اختصاصی مراحل آخر بارداری، سه ماه سوم، نقش قابل توجه تری دارد.

بطور خلاصه تمام مطالعات ثابت کرده اند که میزان عود در طی حاملگی بخصوص در سه ماه آخر کاهش می یابد و پس از آن ریسک عود در طی دوره پس از زایمان، بخصوص سه ماه پس از زایمان افزایش می یابد.

خوشبختانه با انجام مطالعات وسیع ثابت شده است که باور غلط گذشته مبنی بر اینکه حاملگی باعث بدتر شدن بیماری ام اس می شود، اصلاً صحت ندارد. حتی اخیراً مطرح شده است که حاملگی با سیر بهتر بیماری در آینده مرتبط است. حتی در مواردی هم دیده شده، ورود نوزاد به زندگی مادر موجب فروکش یافتن ام اس شده است.

بیماری ام اس زنانی که در محیطی کاملاً امن، آرام و به دور از هر گونه هیجان و استرس، باردار شده اند به میزان قابل ملاحظه ای کند شده است. دلیل اصلی افزایش این حملات استرس ها و افسردگی های پس از زایمان است.

تأثیر داروی ام اس در سقط جنین

تحقیقات نشان می دهد زنان بارداری که تحت درمان با اینترفرون بتا (دارویی که  برای مبارزه با ام اس به کار می رود) قرار دارند، با افزایش احتمال سقط یا تولد فرزندی با وزن کم، مواجه هستند. به گفته سرپرست این تحقیق، زنانی که حین دریافت اینترفرون بتا، باردار می شوند، نباید جنین را سقط کنند، بلکه ترجیحاً باید دارو را تا زمان وضع حمل قطع کنند.

توصیه هایی به زنان ام اسی که قصد باردار شدن دارند.
  • زایمان در خانم های مبتلا به ام اس با افراد دیگر تفاوت چندانی ندارد.
  • در صورت باردار شدن، حتماً پزشک متخصص زنان خود را در جریان بیماری خود قرار دهید.
  • زنانی که مبتلا به فلج پاها یا هر چهار اندام هستند، در معرض خطر زایمان زودرس هستند.
  • تعداد موارد عود یا حملات بیماری به خصوص در سه ماهه دوم و سوم حاملگی کاهش می یابد.
  • به نظر می رسد حاملگی اثر محافظت کننده بر بیماری ام اس دارد، زیرا حاملگی باعث تغییراتی در سیستم ایمنی می شود.
  • اگر بیماری ام اس فعال است و بیمار قصد باردار شدن دارد، باید ابتدا بیماری او کنترل شود و سپس داروها را جهت باردار شدن قطع کند.
  • به زنان مبتلا به ام اس باید آگاهی های لازم در مورد افزایش میزان عفونت های ادراری، یبوست، تشدید خستگی و مشکلات حرکتی در طی حاملگی داده شود.
  • در ماه های آخر بارداری به علت افزایش وزن، ممکن است مشکلات تعادل و راه رفتن بیمار بارزتر شود برخی بیماران ترجیح می دهند در این زمان از عصا یا ویلچر استفاده کنند.
  • با توجه به اینکه اکثر خانم هایی که باردار می شوند در مراحل اولیه بیماری ام اس هستند، بعید است که اختلالات آنها به حدی باشد که شروع زایمان و انقباضات رحمی خود را حس نکنند.
  • ممکن است برخی علایم ام اس مثل خستگی، اختلالات مثانه و روده، به خصوص در سه ماهه سوم بارداری تشدید شود. بیماران باید توجه کنند که علیرغم مشکلات ادراری از مایعات فراوان استفاده کنند.
  • داروهای شیمی درمانی مثل ایموران یا متوتروکسات باید حداقل به مدت یک ماه قبل از بارور شدن در خانم و همسر او قطع شود. افرادی که تحت درمان با این داروها می باشند، حتماً از روش مناسب جلوگیری استفاده کنند.
  • در صورت بروز حمله ام اس در حین بارداری، استفاده از استروئیدها (کورتون) به خصوص بعد از سه ماه اول بلامانع است. البته این مسأله باید طبق نظر متخصصان زنان نورولوژیست و متخصص اطفال صورت گیرد.
  • خانم هایی که قصد باردار شدن دارند، نباید از داروهای تعدیل کننده سیر بیماری مثل آوونکس، ربیف، بتافرون و کوپاکسون استفاده کنند. همچنین مردان و زنانی که قصد بچه دار شدن دارند نباید از داروهای سرکوب کننده ایمنی مثل نوانترون استفاده کنند. اکثر پزشکان توصیه می کنند که این داروها باید یک ماه یا یک سیکل قبل از بارور شدن قطع شود، زیرا عوارض سوء بر روی جنین خواهد داشت.
شیردهی در زنان مبتلا به ام اس

مادران مبتلا به ام اس، شیردهی به کودک خود را قطع نکنند.

در حالیکه مادران مبتلا به ام اس، از شیردادن به نوزادشان خودداری می کنند، پزشکان اعلام کردند که شیر دادن احتمال برگشت بیماری ام اس را در این افراد کاهش می دهد.

زنان مبتلا به ام اس که بدون استفاده از هیچ نوع دارو، حداقل تا دو ماه بعد از تولد نوزادان شیردهی می کنند، نسبت به بیمارانی که از شیردهی خودداری می کنند حداقل تا یک سال بعد، احتمال برگشت بیماری کاهش می یابد.

استفاد ه از هر گونه دارویی در حین دوران شیردهی، باید با نظر متخصص اطفال و نورولوژیست باشد.

درمان عود بیماری در دوره پس از زایمان

عود بیماری پس از زایمان توسط استروئید تزریقی (میتل پردنیزولون تزریقی) البته با دوز بالا درمان می شود. استفاده از ایمونوگلوبولین وریدی (IVIG) به عنوان یک درمان پیشگیری کننده از عود بیماری در دوره بلافاصله پس از زایمان نیز کاربرد دارد.