نمودار اندازه گیری BMI
راهنمای استفاده از نمودار BMI

برای استفاده از نمودار BMI شما ابتدا باید قد و وزن خود را وارد نمایید. برای این کار می توانید از دستگیره های متحرک موجود استفاده کرده و یا قد (بر حسب سانتیمتر) و وزن خود را (بر حسب کیلوگرم) در جعبه های مربوطه تایپ کنید.

با وارد کردن هر دو مقدار، نمودار، شاخص توده بدنی (BMI) شما را محاسبه کرده و در ستون سمت راست نمایش می دهد. ستون سمت چپ وزن وارد شده و وزن های محاسبه شده را برای هر یک از نقاط علامت گذاری شده نشان می دهد.

به عنوان مثال در صورتی که قد شما 176 سانتیمتر و وزنتان 68 کیلوگرم باشد، در این صورت BMI = 22.0 بوده و وزن محاسبه شده برای نقطه 18.5 مقدار 57 کیلوگرم، برای نقطه 25 مقدار 77 و الی آخر خواهد بود. با حرکت دادن دستگره های متحرک می توانید تغییرات را به راحتی مشاهده نمایید.

BMI:    (kg/m2)

محدوده وزن مطلوب شما:     –    کیلوگرم

22.0
68
BMI
W(kg)
124
108
93
77
57
وزن (kg)
قـد (cm)

سنجش چاقی

مقیاس ناخالص (ناویژه) چاقی، شاخص توده بدنی یا همان 1BMI است. BMI شاخص مطلقی از وزن در برابر قد است که معمولا از آن در روند طبقه بندی اضافه وزن و چاقی در افراد و جمعیت های بالغ استفاده می شود. در این شیوه وزن فرد بر حسب کیلوگرم تقسیم بر مجذور قد بر حسب متر می شود (Kg/m2).

BMI به دلیل یکسان بودن برای هر دو جنس زن و مرد و تمامی سنین در افراد بزرگسال، سودمندترین مقیاس برای اندازه گیری میزان اضافه وزن و چاقی در سطح جمعیت را در اختیار قرار می دهد. با این وجود این مقیاس به دلیل مطابق نبودن با درجات یکسانی از چاقی در افراد مختلف، صرفا یک مقیاس تخمینی محسوب می شود.

مطابق تعریف سازمان بهداشت جهانی، فرد بالغی که BMI او مابین 25 - 29.9 باشد دارای اضافه وزن بوده و فردی که BMI برابر یا بیشتر از 30 داشته باشد به عنوان یک فرد چاق در نظر گرفته می شود. در این تعریف BMI کمتر از 18.5 به عنوان کمبود وزن و BMI مابین 18.5 - 24.9 به عنوان یک وزن متناسب و سالم در نظر گرفته می شود.

BMI معیاری را برای سنجش فردی در اختیار می گذارد، با این وجود کارشناسان چنین حدس می زنند که خطر ابتلا به بیماریهای مزمن در میان جمعیت ها، بویژه افرادی که BMI آنها بیشتر از 21 است به شکل پیشرونده ای در حال افزایش است.

سنجش اضافه وزن و چاقی در کودکان 5-14 ساله چالش برانگیز است (استانداردهای رشد کودک سازمان بهداشت جهانی شامل نمودارهای BMI برای نوزادان و کودکان تا 5 سال می باشد). بروز چاقی در کودکی ارتباط زیادی با احتمال بالای بروز مرگ زودرس و ناتوانی در بزرگسالی دارد.

محدوده BMI برای کودکان و نوجوانان تعیین شده است، در نتیجه امکان محاسبه تفاوت های عادی موجود در میزان چربی در میان دختران و پسران، و همچنین تفاوت های موجود در میزان چربی در سنین مختلف وجود دارد. با این وجود اگر چه BMI با میزان چربی بدن مرتبط است ولی به شکل مستقیمی چربی بدن را اندازه گیری نمی کند و ممکن است در برخی از افراد نظیر ورزشکاران با وجود نبود چربی اضافه در بدن میزان بالای BMI را سبب شود که آنها را در رده افراد چاق طبقه بندی کند!

سایر روش های ارزیابی چربی بدن و چگونگی توزیع چربی عبارتند از: اندازه گیری ضخامت پوست، اندازه گیری دور کمر، محاسبه نسبت دور کمر به دور باسن و شیوه هایی نظیر سونوگرافی و سی تی اسکن و تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی یا MRI می باشد.

 

1 BMI: Body Mass Index

BMI مساوی یا کمتر از 18.5 (کمبود وزن)

این مقدار شاخص توده بدنی (BMI) نشان دهنده ان است که فرد دچار کمبود وزن می باشد. در صورتی که BMI شما در این محدوده قرار دارد، با پزشک یا کارشناس تغذیه خود در مورد روش های افزایش وزن و دریافت رژیم غذایی مناسب مشورت کنید.

کمبود وزن، ممکن است سیستم ایمنی بدن را دچار اختلال نموده و فرد را در معرض ابتلا به بیماری های مختلف قرار دهد. سوء تغذیه، قطع قاعدگی (آمنوره)، کاهش توده استخوانی و بسیاری اختلالات دیگر از جمله عوارض کمبود وزن می باشند. هر چه مقدار BMI کمتر باشد خطر ابتلا به عوارض کمبود وزن نیز شدید تر است.

BMI بین 18.5 و 24.9 (وزن نرمال)

قرار گرفتن BMI در محدوده بین 18.5 و 24.9 کیلوگرم بر متر مربع، طبیعی یا ایده آل در نظر گرفته می شود. این افراد کمتر در معرض بیماری های ناشی از افزایش وزن قرار دارند و طول عمر بیشتری خواهند داشت.

BMI بین 25 و 29.9 (اضافه وزن)

افرادی که BMI آنها در این محدوده قرار دارد، دارای اضافه وزن می باشند. این افراد بیشترین نفع را از برنامه های کاهش وزن و تمرینات ورزشی در جهت رسیدن به وزن ایده آل می برند. ماندن در این محدوده وزنی می تواند فرد را در معرض عوارض اضافه وزن قرار دهد. این عوارض با افزایش BMI به بیشتر از 27 شدیدتر می شوند.

مطالعات اخیر نشان دهنده افزایش بروز بیماری هایی نظیر فشار خون، دیابت و بیماری های قلبی، در مردان با BMI بالاتر از 27.8 و زنان با BMI بالاتر از 27.3 می باشد.

توجه: از آنجایی که در محاسبه BMI یا همان شاخص توده بدنی، وزن کلی بدن در نظر گرفته می شود، این مقدار ممکن است در ورزشکاران و افرادی که توده عضلانی بدن آنها بیشتر است دقیق نباشد و با وجود وزن مناسب آنها را در محدوده افراد داری اضافه وزن نشان دهد.

BMI بین 30 و 34.9 (چاقی کلاس 1)

افرادی که BMI آنها در این محدوده قرار می گیرد، از نظر فیزیکی در محدوده نامناسب و ناسالمی قرار دارند. این وضعیت آنها را معرض خطر بیماری های خطرناکی از جمله  بیماری های قلبی، دیابت، فشار خون، بیماری های کیسه صفرا و برخی سرطان ها قرار می دهد. این خطرات زمانی که دور کمر فرد بیشتر از مقادیر استاندارد تعریف شده قرار گیرد، حتی بیشتر نیز می شود.

اگر BMI شما در این محدوده قرار دارد، با پزشک و یا کارشناس تغذیه خود در جهت روش های کاهش وزن مشورت کنید. کاهش 5 الی 10 درصد از وزن، می تواند منافع قابل ملاحظه ای برای فرد به دنبال داشته باشد.

BMI بین 35 و 39.9 (چاقی کلاس 2)

افرادی که BMI آنها در این محدوده قرار دارد، به شدت در معرض خطر بیماری های مختلف، حتی مرگ زود هنگام، قرار دارند. جهت کاهش وزن و رساندن BMI به محدوده پایین تر، حتما با پزشک خود مشورت کنید.

BMI بالاتر از 40 (چاقی بیمارگونه)

افرادی که BMI آنها در این محدوده قرار دارد، به شدت در معرض خطر بیماری های مختلف، حتی مرگ زود هنگام، قرار دارند. توصیه می شود جهت بهبود وضعیت سلامتی خود، حتما با یک پزشک متخصص در این زمینه مشورت کنید.